Ik vind techniek erg interessant, als theatervormgever kijk ik niet alleen naar de functionaliteit maar juist ook naar het theatrale aspect ervan.
Wanneer een machine echter precies werkt zoals je verwacht raak je er op een gegeven moment op uit gekeken. Dan wil je eigenlijk dat je verwachtingspatroon wordt doorbroken, zodat je er naar kunt blijven kijken.
“Technologie streeft naar functionaliteit en perfectie” Bron: De kunst van het falen,K.. Vanhoutte, & P. de Graeve
Een breimachine wordt zo ontwikkeld dat de spanning overal gelijk is en er dus nooit steken zullen vallen, terwijl ik dat in een breiwerkje dat met de hand wordt gemaakt juist interessant vind. Het menselijke aspect daarvan interesseert me. Het spel van fouten, falen, willekeurigheid.
Een mens is onvolmaakt, onvoorspelbaar.
Iets wat precies voldoet aan je verwachtingen leeft daardoor niet.
Iets dat beweegt associëren we sneller met leven, iets wat stil staat met de dood.
